GÖKYÜZÜ

Artık şimdilerde -maalesef- gökyüzüne yeterince bakan kalmadı. Günümüzde sokaklar, caddeler bir sürü ıvır zıvır pankart, reklam panoları, bilbordlarla dolup taştı. Bunca bilgi karmaşası neyin doğru olduğundan emin olamaz hale getirdi insanları. Kendimizi bir oyun dünyasında vesaire hisseder olduk artık. Ama bu oyunda oyuncu biz değiliz de yönlendirilmeyi bekleyen bir dizi kod gibi… İşlerin böyle yürümeyeceğini anlayacak bir şeyler yapmalı. En azından buna sahte dünyanın yansımalarından gözlerimizi başka bir yere çevirerek başlayabiliriz. Rahat olun öyle bir yer biliyorum; gökyüzü… Baktığımızda bizi sakinleştirecek tüm bu karmaşadan uzaklaştıracak bir yer… Ve ayrıca insanlar ıvır zıvır şeylerle henüz yeterince gökyüzünü dolduramadılar, en azından birçoğunu…

 Katıldığım bir eğitimde şunları öğrenmiştim; bir dakika boyunca yere ve daha sonra bir dakika boyunca yukarı bakmıştık. Yere baktığımızda neredeyse hepimiz pişmanlıklar, yapamadıklarımız, bizi üzen şeyler düşünmüştük. Aşağısı geçmiş odaklı, yukarısıysa hayallerimizi temsil eder ve gelecek odaklı şeyler düşündürür ve yukarı doğru baktığımızda içimizde pozitif duygular uyandırır.  Bu şu an yapılan bilimsel araştırmalarda da geçiyor. Kendinizi kötü hissettiğinizde pencerelerinizi açıp veya yolda yürürken bi kenara geçip gökyüzüne baktığınız zaman; özellikle Ay’a, Ay’ı bulamazsanız yıldızlara bakarsanız kendinizi daha iyi hissetmenize yardımcı olacaktır. Kesinlikle bunu denemenizi tavsiye ediyorum.